Introductie: tibialis anterior tendinopathie/tenosynovitis
De m. tibialis anterior is de primaire dorsaalflexor van de enkel en draagt bij aan de controle van de voet tijdens de "heel strike"-fase van de gang. Overbelasting, met name door repetitieve dorsaalflexie (hardlopen, bergafwaarts lopen) of externe compressie (strak schoeisel over de wreef), kan leiden tot tendinopathie of tenosynovitis.
Differentiaaldiagnose
- Anterior compartimentsyndroom (chronisch inspanningsgebonden)
- Neurogene voetheffersparese (n. peroneus profundus)
- Extensor digitorum longus-tendinopathie
Stepped care bij tibialis anterior tendinopathie
Stap 1: Conservatieve behandeling
Doel
Reduceren van mechanische overbelasting en herstellen van belastbaarheid van de pees.
Behandeling
- Relatieve rust en aanpassing van trainingsopbouw
- Schoeiseladvies: losser vetersysteem over de wreef, eventueel tongue-pad
- Rekoefeningen voor m. gastrocnemius/soleus
- Geleidelijk opgebouwde excentrische en concentrische krachttraining van de tibialis anterior
Stap 2: Opschalen bij onvoldoende effect
- Intensivering van functionele training
- Bij tenosynovitis: overweeg tijdelijke immobilisatie
- Beeldvorming (echografie) ter bevestiging bij twijfel over diagnose of onvoldoende herstel
Stap 3: Operatieve interventie
Chirurgische exploratie en hechting is uitsluitend geïndiceerd bij een (sub)totale ruptuur van de tibialis anterior-pees, herkenbaar aan acute voetheffersparese en een palpabele discontinuïteit.
Algemene overwegingen
- Onderscheid met neurogene oorzaken van voetheffersparese is diagnostisch essentieel
- De meeste gevallen herstellen goed met conservatieve, belastinggerichte behandeling
Gebruikte literatuur en bronnen
- Kaplan, P. A., et al. (2002). Tibialis anterior tendon rupture: MR imaging.
- Christman, R. A. (2015). Foot and Ankle Radiology.