Behandelprotocol

Kraakbeenletsel van de enkel

(osteochondrale laesie van de talus)
Normaal leesbaar

Introductie

Een kraakbeenletsel van de enkel wordt ook wel een osteochondrale laesie van de talus genoemd. Hierbij is het kraakbeen van het sprongbeen beschadigd, vaak samen met het onderliggende bot. Dit letsel ontstaat meestal na een enkelverzwikking, maar kan ook het gevolg zijn van herhaalde overbelasting.

Het kraakbeen in de enkel zorgt ervoor dat het gewricht soepel kan bewegen. Als dit kraakbeen beschadigd raakt, kan dit pijn en functieverlies geven. Het herstel van kraakbeen verloopt langzaam, maar klachten zijn vaak goed te beïnvloeden met een passende behandeling.

Klachten en onderzoek

Mogelijke klachten bij een kraakbeenletsel zijn:

• diepe pijn in de enkel
• zwelling na belasting
• pijn bij lopen, staan of sporten
• soms een blokkerend of klikkend gevoel

De fysiotherapeut onderzoekt:

• wanneer de klachten ontstaan
• hoe de enkel beweegt en belast wordt
• de stabiliteit en spierkracht rondom de enkel

Beeldvorming, zoals een MRI, wordt vaak gebruikt om het kraakbeenletsel goed in beeld te brengen.

Behandeling volgens het stappenplan (stepped care)

De behandeling van een kraakbeenletsel start in principe conservatief. Dat betekent behandelen zonder operatie. Alleen als deze aanpak onvoldoende effect heeft, worden andere opties overwogen.

Stap 1: Conservatieve behandeling – fysiotherapie en belastingmanagement

Doel

Verminderen van pijn, verbeteren van functioneren en voorkomen van verergering van het letsel.

Belasting en herstel

• Tijdelijk verminderen van belastende activiteiten, zoals hardlopen en springen
• Geleidelijke opbouw van belasting op geleide van klachten
• Vermijden van piekbelasting en draaibewegingen in de beginfase

Oefentherapie

Mobiliteit

• Behoud van beweeglijkheid van de enkel binnen pijngrenzen

Kracht en stabiliteit

• Versterken van onderbeen- en voetspieren
• Verbeteren van stabiliteit en controle van de enkel

Functionele training

• Oefenen van dagelijkse en sportgerichte bewegingen
• Geleidelijke terugkeer naar sport of werk

Schoeisel en leefstijl

• Advies over schoenen met voldoende demping
• Eventueel aanpassen van sport- of werkomstandigheden
• Stimuleren van low-impact activiteiten zoals fietsen of zwemmen

Stap 2: Opschalen bij onvoldoende effect

Als de klachten onvoldoende verbeteren:

• wordt het behandelprogramma aangepast of uitgebreid
• volgt overleg met huisarts of specialist
• kan aanvullend onderzoek worden verricht

Stap 3: Operatieve behandeling

Een operatie wordt overwogen wanneer:

• de klachten blijven bestaan ondanks conservatieve behandeling
• er sprake is van een instabiel of losliggend kraakbeenfragment
• het dagelijks functioneren of sporten ernstig wordt beperkt

Belangrijke aandachtspunten

• Herstel van kraakbeen kost tijd
• Gedoseerde belasting is essentieel
• Niet elk kraakbeenletsel hoeft geopereerd te worden
• De behandeling wordt afgestemd op de persoonlijke situatie